Herkesin hayatinda sevdigi insanlar vardir, ki bunlar iyiki varsin diyebilecegimiz türden insanlardir.

Nedendir bilmem ama defalarca kendilerine, tesekkür etmeye kalktigimizda bogazimiz dügüm dügüm olur, ses cikaramayiz.

Oysa kendilerini o kadar cok seviyoruzdur ki, kendilerine o kadar muhtacizdir ki, bizim icin o kadar büyük degerler tasirlar ki... Yine de sesimiz kisilir onlara bu duygularimizi aciklamak isterken, yapamayiz...

Ne anlami var onlari kaybettikten sonra dilenen özürlerin, söylenen sözcüklerin.

Iste ben de sayfalarimin bu bölümünü benim icin son derece sevdigim, saydigim insanlara, dostlarima varliklarinda tesekkür edebilmek icin ayirdim.

Her birisi o kadar degerlidirler ki, tanri herkese öylesine güzel evlat, öylesine saglam dost, ve öylesine candan yar versin.

‘Her biriniz benim icin cok degerlisiniz, ve hepinize bana verdiginiz destek icin tesekkür ederim. Iyiki varsiniz güzel insanlar...